| |
Er
was eens, in het prille begin van de schepping, een nest en eieren.
Uit de eieren kroop een slang... Het was het begin van het eerste
Rijk. De slang beweegt zich voort (het nomadisme) en wordt gevolgd
door de eerste gewervelden: een beestenboel van fantastische tweepoten;
zij brengen ons uiteindelijk tot bij de menselijke soort.
Daarna komt
de Marokkaanse fantasia, ter illustratie van de overgang van het
nomadendom naar het sedentair bestaan. De nomaden en hun paarden
lopen op het ritme van de muziek. Met de mens doet de traditie haar
intrede. Edele ridders of boeren, Youchda-meisjes en gesluierde
moeders, hun kleren doen ons denken aan de blauwe woestijnmannen.
Een grote tent beschermt de karavaan en haar nomaden. Van daaruit
groeit een de megalopolis, waar wij allemaal in wonen in een metalen
Rijk waar alle tekens van de consumptiemaatschappij zich gaan opstapelen:
struikelend oud ijzer met geïntegreerde alarmsystemen, foto's van
alles wat de meerwaarde vormt van de iconen van dit nieuw millennium.
Uit de megalopolis
ontstaan de 'mechanische percussionisten', het resultaat van heel
deze snelle evolutie. Ze worden herdoopt in HOMO MEGALOPOLUS of
MANDIER. Volledig vervaardigd uit rommel, dragen de trommelspelers
schreeuwlelijke kleren met de talrijke voorwerpen van onze beschaving.
Deze grote vaart in de tijd brengt ons naar de grote snelheid van
de onvermijdelijke T.G.V.. Net als de slang herinnert de trein ons
aan onze ruimtelijke mobiliteit. Uiteindelijk is de cirkel rond:
gelijkenissen tussen de dieren van het begin van de tijden en de
hedendaagse mandieren. Enkel het decor is veranderd, het ei is uitgekomen,
heeft zich oneindig voortgeplant, de slang is gewijzigd maar blijft
de slang...
Deze uitdrukking
van sociale en technologische evolutie is de vrucht van een bijeenvoeging
van de explosieve en creatieve energieën van het verenigingsleven
uit Anderlecht onder impuls van een kunstenaarscollectief, de vzw
PROJECTION CALIBAN asbl.
|
|
