Laten we op zoek gaan naar een nog niet zo lang vervlogen tijd... De verschillende immigratiegolven vertellen eigenlijk steeds weer hetzelfde verhaal: het verhaal van mensen die naar België zijn gekomen om werk te vinden en te ontsnappen aan de schaarste.

Rond de kleine ring rond Brussel hebben zich vooral mensen van Maghrebijnse origine gevestigd. Hun gemeenschap begon een nieuw leven te leiden zonder evenwel de banden met het geboorteland op te geven. Maar wanneer de zomervakantie aanbreekt, proppen de gezinnen dagenlang hele bestelwagens vol; op een ochtend stromen de straten van de stad plots leeg. De zomerse straten liggen er dan maar stil bij. De jongsten komen met deze uittocht in aanraking met een ongewoon warm land met nog onbekende geuren. Maar de laatste tijd lijkt dit jaarlijkse ritueel te verdwijnen. De ouders worden een dagje ouder, de kinderen zien meer heil in andere vormen van reizen. De dagenlange tocht maakt plaats voor het vliegtuig.

De Me(s)Mo(ts)-parade roept dit bijna verdwenen facet van de Brusselse geschiedenis weer tot leven dankt zij het werk van vier ateliers: